- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
- O.
I.
1.
mówienie, mowa; actus
loquendi,
sermo.
N.
locut.
locutio est (de aliqua re) :
GOST.
in
MatFil XI p. 51 : in hac conclusione l-o est de anima quoad esse eius (cf. ib. p. 139).Occ. mala (super aliquem) obmowa; calumia
Ztschr. LXXI p. 187 (a. 1318) : accusati fuerunt ... de mala 1-e ... super consules et cives.
2.
mowa, język (jakiegoś narodu); sermo certae
cuiusdam nationis proprius (saec. XV).
II.
1.
odezwanie się (do kogoś), przemowa, rozmowa;
actus alloquendi, colloquium.
N.
constr.
a.
sq.
ad :
AKapSąd III p. 107 (a. 1506) : inter 1-es ad puellam ... mater ... rogavit testem.Cf. Th. VII 2,1608,81 sqq. b . sq. cum :
AKapSąd III p. 346 (a. 1526) : ne ... cum dicta nobili ... clandestinas 1-es ... et visiones habeat.Cf. Th. 2,1069,10.
2.
iur.
a.
oświadczenie składane przed sądem; verba coram
iudice prolata
AGZ XVII p. 131 (a. 1477) : Voythaszek ... luit penam ... quia impedivit 1-em procuratoris ... Iwankonis.
b.
zgłoszenie pretensji sądowych; vindiciae
StPPP IX p. 113 (a. 1480) : Nicolaus ... intromisit se erga ... Bartholomeum ... et ideo ... luit penam racione 1-is minus iuridice.Cf. ALLOCUTIO et LOQUELA II 1.
c.
umowa;
pactum
KsgLub p. 105 (a. 1486) : granicies sippavimus ... de consensu ambarum partium per amicabilem 1-em (ed. locacionem) et compositionem.Cf. COLLOCUTIO et LOQUELA II 3.
III.
1.
sposób mówienia, styl;
eloquendi genus,
elocutio.
Distinguitur
communis (
DŁUG.
Hist. I p. 30 = I
p. 91
ed. nov.
;
WROCŁ. EpitConcl fol. E IIa)
;, elegans et venusta (
AAlex
p. 448,
a. 1504).
Porro consueta et propria (
BYSTRZ. Top. fol. q
VIIb
;
;opp. impropria:
WROCŁ. EpitConcl
fol. b Ia)
, metaphorica, tropica (
ib.
simili sensu transsumptiva:
DŁUG. Op.
p. 567
)
,
item expressiva (syn. emphatica:
WROCŁ. EpitConcl
fol. b Ia).
Dicitur de
locutionis figuris (
GŁOG. Alex. II fol. C Vb).
2.
wypowiedź, wyrażenie; verborum
structura.
N.
α.
pluralis
skierowana do większej liczby osób;
pluribus destinata
FormJ p. 41 : adulatorius ... sermo est pluralis l-o, singulariter vero ad singulos verba lata adulacionis oleum non sapiunt.
Lites II p. 173 (a. 1412) : pluralis l-o duorum numero ad minus debeat esse contenta.
β.
phil. vera
(
BYSTRZ. ParvLog
fol. D IIb
et saepius);
opp.
(simpliciter) falsa (
WROCŁ. EpitConcl fol. t VIa)
.