- F.
- Th.
- L. (superl.)
[comp.
magis involutus :
MATTH. Rat.
p. 26
:
quodlibet ... per se satis
... difficile ... comparatum ... cum alio fit magis involutum et mirabile.
superl.
maxime involutus, cf.
infra 1029,7.]
I.
trudny do zrozumienia, niejasny, aluzyjny; velatus,
occultus (de verbis
scriptisque)
N. abs.
loco
subst.
involutum,,
-i
n.
sens alegoryczny (Pisma
św.); de
Scripturae Sacrae sensu allegorico
JAC. PAR. Serm. fol. 147b : omnes sanctas paginas perscrutarim omnia i-a sermonum euolvere.Cf. Th. VII 2,268,42 sqq. et INVOLUCRUM II 2.
II.
trudny do
rozstrzygnięcia, skomplikowany, zawiły;
perplexus, difficilis
DŁUG. Op. p. 607 (a. 1450) : ego rem aestimo maxime i-am et ad eos, quos sperat ... fines perduci non posse.
ArPrawn V p. 373 (a. 1475) : non valentes causam tam i-am per nos diffinire.Cf. Th. VII 2,268,33 sqq.