Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INSPIRO

Gramatyka
  • Formyinspiro
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum
Znaczenia
  • I. propr.+ aerem spiritum (in pulmones) ducere, spirare (saec. XV—XVI)
  • II. transl.
    • 1. aliquem divino afflatu et instinctu commovere, aspirare, ad aliquid faciendum excitare, inflare.
      • α.
      • β. fin. abl.+ Th. b. ut (quatenus)
    • 2. + aliquid alicui afflare, concedere, tribuere
    • 3. incitare, movere, stimulare, instigare

Pełne hasło

INSPIRO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • N.
I. propr. aerem vel abs. : wdychać, wciągać powietrze do płuc, oddychać, dyszeć; spiritum (in pulmones) ducere, spirare (saec. XV—XVI). Cf. INSPIRATIO I.
II. transl.
1. zsyłać natchnienie, natchnąć; aliquem divino afflatu et instinctu commovere, aspirare, ad aliquid faciendum excitare, inflare. Glossae Pol.
RFil XXIV p. 70 (saec. XV in.in) : Spiritus S. velociter i-at «ovene» mentes.
Ib. infra i-at «navodzi».
N. locut.
inspirante (nobis) Deo, Domino sim. ( KodWp I p. 111, a. 1228 ; KodMp II p. 107, a. 1257 ; KodWp III p. 104, a. 1358 et vulgo), divina (superna) gratia ( KodMp II p. 1, a. 1153 ; misericordia: KodWp II p. 195, a. 1301 ; CodEp II p. 8, a. 1386 et saepius).
Constr. : indicatur quem (quid)
a. sq. dat. b. sq. acc. Indicatur finis inspirationis a. sq. ad:
DŁUG. Hist. I p. 102 (= I p. 162 ed. nov.) : ad eligendum virum tam sanctum in regem omnium corda ... i-antur.
Cf. Th. VII 1,1962,51.
N.
α. sq. acc. gerundivi
*CodEp III p. 494 (a. 1501) : qui Deus ad tam serium ... officium hunc virum deligendum dominationi vestre i-erit.
Cf. Th. VII 1,1961,67 sq.
β. sq. acc. rei omissa prp. in :
Tom. IV p. 70 (a. 1516) : forte i-bit nos aliquando Deus eam mentem (nisi leg. ea mente), quod etc.
Cf. Th. VII 2,1962,53—55. b. sq. enunt. fin. c. ut (quatenus) :
CodSil(M) I p. 45 (a. 1147) : si, ut eam visitaretis, vobis Spiritus Sanctus i-ret.
KsgHenr p. 90 : Deus ... i-erat ... principi ... quatenus etc.
Cf. Th. VII 2,1961,73. 1962,52. Indicatur quomodo a. sq. abl. (v. gr. divina mente, Spiritu S.).
N. sq. gen.
ZabDziej I p. 37 (a. 1428) : bona voluntate instinctus et Sancti Spiritus i-tus.
Cf. Th. VII 1,1961,29 sq. b. sq. adv. (per abundantiam additur divinitus: KodMp IV p. 68, a. 1399).
Item abs. Cf.
INSPIRATIO II.
2. aliquid alicui zesłać coś, obdarzyć czymś, udzielić czegoś; afflare, concedere, tribuere
KodWp III p. 493 (a. 1380) : missas cum devocione, quam Deus ipsis i-erit, debeant celebrare.
KodUJ I p. 60 (a. 1404) : gratiam suae visitationis reversuris benigniter i-ndo de Deo.
NIC. BŁ. Serm. I p. 419 : Spiritus S. multipliciter conceditur hominibus et i-atur
KodUJ IV p. 10 (a. 1502) : faciatis, ut ... Deus i-bit gratiam, eleemosynas ... pro peccatrice anima.
IANIC. p. 285 (epistula a. 1539) : quocirca, nisi saniora nobis Deus i-erit (ed. -vit) consilia, gravissimus regni casus est metuendus.
N. locut.
auribus alicuius donieść, powiadomić o czymś; noium facere, aliquem de aliqua re docere, certiorem facere
*CodVit p. 523 (a. 1421) : quomodo hoc ... ad vestram noticiam sit deductum, nisi forsitan hoscium ... cor dolosum talia false conflata vestris auribus i-asset.
3. (in malam partem) podniecać, pobudzić, poduszczyć; incitare, movere, stimulare, instigare
ZabDziej II p. 294 (a. 1486) : sua temeritate i-tus kmethones duos ... repulit.
CRIC. p. 285 : hi ... nuntios equestres ... dementarunt, dementati prius ipsi i-tique ... a factiosis senatoribus.
N.
praesumptionem :
CodVit p. 777 (a. 1427) : i-te presumpcionis dolositas ... mentem tuam traxit in abusum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)