- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- Ha.
- L.
- N.
- A.
- K.
I.
propr.
1.
przepaska wełniana na głowę (noszona przez kapłanów);
fascia sacra lanea
utrimque dependens.
2.
nakrycie głowy dostojnika kościelnego, używane przy stroju
uroczystym, mitra, infuła; tiara, quam
sacerdotes summis honoribus
praediti gerebant
GALL p. 119,7 : Symon, illius regionis presul, oves suas ... i-is indutus sacerdotalibus sequebatur.
KADŁUB. p. 179 : assunt sacris i-is infulati octo sacri antistites.
KodKWil p. 58 (a. 1398) : i-am gemmis et ceteris lapidibus decusatam, seu coronam episcopalem.Ita vulgo.
N.
locut.
aliquem ad infulam consecrare :
DŁUG. LibBen III p. 4 : est etiam praepositus ... honore i-ae insignitus et tam ad i-am, quam ad baculum per episcopum Cracoviensem consecratur.
II.
transl.
1.
regia
korona
królewska; insigne regium, diadema
KodWp II p. 153 (a. 1298) : per adiutorium venerabilium patrum ... regias fuerimus i-as assequuti.
DŁUG. Hist. II p. 542 (= IV p. 301 ed. nov.) : Henricus dux ... se obligat ... quod si regias i-as Regni Poloniae fuerit assecutus, cancellariatus Regni Poloniae apud Posnaniensem episcopum pro perpetuo remaneat.
Tom. IX p. 60 (a. 1527) : quomodo nos, quae regium gerimus diadema, deberemus ... minoris aestimari auctoritatis iis, qui i-is regiis minime sunt decorati.Cf. Th. VII 1,1500,5.
2.
imperialis
korona cesarska;
diadema imperatorium
*SSrSil IX p. 133 (a. 1465) : juramenta ... Deo et apostolice sedi prestitit, cum imperiales i-as susciperet.
Tom. XII p. 60 (a. 1530) : caesarem ... imperiali coronatum i-a.Cf. Th. V11 1,1500,18.