Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INFULATUS

Gramatyka
  • Formyinfulatus, infolatus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. pontificalibus ornamentis ornatus
  • II. mitram pontificalem in capite gerens qui ius mitram gerendi habet

Pełne hasło

INFULATUS s. INFOLATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • Ha.
  • N.
  • L.
  • A.
I. odziany w liturgiczny strój biskupi; pontificalibus ornamentis ornatus
VAdAnt p. 15, 19 : dominice mensę i-us astitit s. Adalbertus.
KADŁUB. p. 179 : assunt sacris infulis i-i octo sacri antistites.
VINC. p. 262 : cumque diuina conplesset pontifex Stanizlaus, ut erat pontificalibus i-us, egreditur ante ostium ecclesie ... et fecit ... sepulchrum ... aperiri.
II. noszący na głowie infułę biskupią; mitram pontificalem in capite gerens
KodWp III p. 37 (a. 1354) : in medio ... sigilli erat imago episcopi i-i.
DokKKr I p. 237 (a. 1398) : in sigillo imago episcopalis i-a ... manu dextra quasi ad benedicendum extensa, in sinistra ... tenens baculum pastoralem.
KodPol II p. 451 (a. 1432) : a cuius dextris ymago i-a, manum dexteram ad benedicendum extendens.
Ita saepius. Inde: mający prawo noszenia infuły; qui ius mitram gerendi habet
Ztschr. IV p. 299 (a. 1336) : obiit ... Urbanus abbas huius domus secundus infolatus.
AKapSąd II p. 584 (a. 1462) : si aliquis regum, principum, episcoporum sive abbatum i-orum in summmo steterit ... tunc etc.
DŁUG. Hist. IV p. 8 : Wladislaus ... rex ... abbatem ... in illo monasterio i-um instituit.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)