Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INFLICTIO

Gramatyka
  • Formyinflictio, infliccio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. ictus percussio, vulnus
  • II.
    • 1. + criminis crimen, criminatio
    • 2. + poenae i. q. poena inflicta

Pełne hasło

INFLICTIO s. INFLICCIO, -onis f.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • S.
  • Dc.
  • B.
I. zadanie (ciosu, rany), uderzenie, zranienie; ictus percussio, vulnus
Dogiel I p. 42 (a. 1410) : si inter vestros familiares et nostros subditos aliqua ... contentio ... oriatur ... et si ex eis ... i-o vulnerum vel mortis dispendium sequeretur etc.
ARect I p. 542 (a. 1514) : interrogatus, quid sibi constaret de percussione et maxille i-e Stanislao.
StPPP VI p. 304 (a. 1527) : occasione violentae i-is vulneris lividi seu alapae in faciem.
Ib. III p. 200 : i-em vulnerum consanguineis et domesticis suis in invasione domestica.
II.
1. criminis oskarżenie, zarzut; crimen, criminatio
ArPrawn IV p. 43 (saec. XIV med.med) : furta et latrocinia propter criminis ... i-em sive formidinem pene ... interdum ... occultantur.
2. poenae wymierzenie; i. q. poena inflicta
*KodKKr I p. 49 (a. 1253) : rex ... corpus ... in frusta concidi iussit, velut singulis membrorum partibus pene i-o deberetur.
DŁUG. Hist. I p. 467(= II p. 252 ed. nov.): hac ... i-e poenae Pomerani deterriti et intelligentes sibi eam ob scelus in sacra Dei ... commissum inflictam fore etc.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)