[INFEUDATUS]
s.
INFEODATUS
s.
INPHEUDATUS,
-a, -um
(infeudo)
- N.
I.
decima
(dziesięcina)
płacona przez rycerza lennego; quae a
vasallo nobili solvebatur,
i. q.
militaris
(cf.
s.
v.
)
PommUrk III p. 114 (a. 1290) : profitentur principes ... episcopum ... in omnibus suis bonis, juriditione spirituali, decimis i-is et non i-is, que vel quas possidet ... se contra iusticiam non molestaturos.Cf. E. Brinckmeier, Glossarium Diplomaticum I (1856) p. 583.
II.
iudex
sędzia sądu
leńskiego; qui iudicio feudali
praesidet
ŁASKI ComPriv fol. 210b : fur ... debet deferri ad iudicem i-um et eos debet feodatus iudex iudicare.Cf. FEUDATUS