- F.
- Th. (s.
- v.
- indignor),
- S.
- N.
[superl.
indignantissimus:
KADŁUB.
p. 134
:
ut erat iniuriarum indingnantissimiis.
Cf.
Th. VII 1,1187,7.]
oburzony, gniewny; iratus,
indigne ferens.