- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
TPaw III p. 134 (a. 1389) : si indigero de iudicio.3. sg. con. perf. act. indigerit:
AConst p. 144 (a. 1297) : si ... consilio indigerit (nisi leg. indiguerit, ut in eodem textu StSyn III p. 8).
AGZ XVIII
p. 576 (a.
1504)
:
prout indigerit.
Concl.
p. 218 (a.
1537)
:
si ... absencia indigerit.
pass.
sensu
act.
?
CodVit
p. 777 (a.
1427)
:
prout hec probacionibus non i-etur.]
I.
act. nie mieć, być
pozbawionym, potrzebować;
carere, privari, egere, desiderare, necesse
habere. Saepe part.
praes.
indigens
fere pro adi. potrzebujący, ubogi;
carens, egenus; inde locut.
indigentem esse de aliquo (aliqua re)
potrzebować;
desiderare
KsgPrzem I p. 59 (a. 1415) : de testibus, de quibus idem Gerwasius fuit i-ns.
AKapSąd II p. 470 (a. 1420) : neque ipse i-ns est de extorsione suorum proventuum.
Constr.
a. sq.
gen. b. sq.
acc.
c. sq.
abl.
N. c.
ad :
KodKrak p. 732 (a. 1542) : scalas ... quibus pensa maior tam ad merces quam ad plumbum indigat, comparare.d. sq. de:
PommUB p. 399 (a. 1289) : civitas ... de pluribus molendinis ... i-bit.Cf. etiam et passim e. sq. inf.
II.
pass. być
potrzebnym; opus esse
KsgKaz p. 493 (a. 1401) : Cosmag debet ducere ... 1/2 centum currus arene, que i-etur.
RachBon II p. 48 : margaritae ... erant nimis magnae, et i-bantur istae minimae.
Inde venit fortasse usus insolitus, qui
annotatus est