- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
StPPP II p. 394 (a. 1434) : non mandauit cuiquam incendi, neque villam ... incenssit.part. perf. incentus:
CodSil II p. 33 (a. 1363) : si ... aliquis ... ambicionis studio incentus ... nostram donacionem ... infringere ... conaretur etc.)
I.
propr.
podpalić; spalić; accendere, comburere.
Occ.
a.
wypalać; exurere, igne
durare
RRud p. 33 : singulis lapidibus singula nomina imponentes igni eos i-unt et postmodum frigidatos iniciunt aque.
b.
rozświetlać, rozjaśniać;
illustrare, illuminare
IANIC. p. 175, v. 140 : totque amethystorum beryllorumque videtur ignibus i-i nox quoque posse mihi.
c.
palić; urere
PEREGR. fol. A IIb : demoniacus ... clamauit: apostole Dei, i-unt me orationes tue.
AKapSąd II p. 867 (a. 1532) : Bogumilla ... incantabat cum quadam muliere maritum ... ut viscera mariti ... i-rentur et ex tali incensione decederet.
d.
piec, gotować;
assare, coquere
MARTIN. OP. Chr. p. 137 : hoc dicens auerso vultu gladium dimisit et in frusta filium secans igni imposuit partemque comedit, alteram vero operuit, ne quis superueniret, sed odor i-si per vicum ad principes seditionis deuenit.
II.
transl.
1.
zagrzewać, podniecać, podżegać; incitare,
instigare, commovere.
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
ad. c.
sq.
in
c.
acc.
d.
sq.
contra :
CodEp II p. 217 (a. 1428) : intencionis mee voluntas contra flagitiosos hereticos ardenter est i-sa.
2.
rozpalać, powiększać, wzmagać; inflammare, augere
(saec. XVI).