- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
[pass.
pro
act.
BYSTRZ. Elench. fol. t IVb
:
hec duo ... sufficienter improbantur praedictam opinionem.]
I.
nie pochwalać, ganić, odrzucać; reprehendere,
reprobare, reicere.
N.
redditur Pol.
odwieść (się)
zbić tj. odrzucić czyjeś
pretensje, dowieść (swojej)
niewinności; refutare, argumenta adversarii refellere
StPPP II p. 882 (a. 1491) : dominus Paczolthowsky wlt ipsos nobiles statuere in duobus septimanis; Hynek dixit: volo ego se i-re nobilibus; judicium recepit ad interrogandum, si actor debet probare arestacionem vel pars i-re alias «odvyescz».
Praec
.
α.
acta publica
unieważnić, obalić;
irrita facere, abolere.
β.
in argumentatione phil. : dowodzić fałszywości
twierdzenia;
falsum esse demonstrare
BYSTRZ. ParvLog fol. P Ia : i-atur: bene sequitur: neutrum oculum habendo tu potes videre, ergo dum neutrum oculum habes, tu potes videre.
Ib. fol. f IIa: sed i-atur sic: quia si esset verum, tunc sequeretur, quod etc.Ita saepius.
II.
zniesławiać,
zaczepiać; dedecorare, lacessere (aliquem
vel aliquid).
Constr.
ad
I—II: a.
sq.
abl.
instr.
b.
sq.
apud :
URSIN. p. 5 : quod apud viros bonos et eruditos non i-etur.c. sq. enunt. obi. c. quia vel quod :
DŁUG. Hist. V p. 33 : i-ant mathematici ... eam coronationem, quod in die ... pessima perfecta sit.
BYSTRZ. ParvLog fol. F IIa : 'quilibet asinus hominus currit' ... hoc satis iam superius i-tum est, quia et 'asinus’ et 'hominis’ supponit confuse distributiue.