- Bl.
- S.
- L.
ten, kto o coś usilnie prosi, orędownik; qui implorat,
deprecator
Dogiel I p. 218 (a. 1549) : si ... contingeret ... per damnificatos ... in alterutrius regnum ... pro imploratione iustitiae mitti, iidem i-es ... omnimode tuti ... esse debeant.