Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMPETRATIO

Gramatyka
  • Formyimpetratio, impetracio, inpetracio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. adeptio alicuius rei, inde i. q. possessio. Meton. i. q. res impetrata
  • II.
    • 1. petito, rogatio
    • 2. confiscatio

Pełne hasło

IMPETRATIO s. IMPETRACIO s. INPETRACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
I. osiągnięcie, uzyskanie, zdobycie czegoś, (stąd tyle co) posiadanie; adeptio alicuius rei, inde i. q. possessio. Meton. i. q. res impetrata
DŁUG. Hist. I p. 398(=II p. 163 ed. nov.) : a quo s. Stanislao ... in suis obsecrationibus postulatam i-em acceperat.
II.
1. prośba, staranie o coś; petito, rogatio
WiadPol p. 49 (a. 1403) : per ... dominum Andream ... diligenti i-e postulamus et petiuimus ... nos ... ascribi ... in confraternitatem fratrum Ordinis Cruciferorum.
ModlWW p. 21 : te suppliciter imploro ... per omnes oraciones, i-es et gratiarum acciones, que tibi ab omnibus fidelibus orthodoxis ... dicentur.
Ita saepius.
2. konfiskata; confiscatio
StPPP II p. 923 (a. 1498) : burgrabius ... recognouit, quia generosum ... Marcum ... occasione i-is bonorum hereditariorum ob ... non expedicionem bellicam ... iuxta litteram i-is per ... regem ... datam ... liberum dimisit ... in hanc vim, quia ... Marcus predicte expedicioni ... satisfecit ... pro eadem i-e sibi Nicolao satisfecit et debet ipse Nicolaus ipsum Marcum vigore predicte littere ... ab omnibus personis ab i-e prefati belli ... intercedere etc.
Ib. VI p. 46 (a. 1510) : pro i-e bonorum ... ob non satisfactionem bellicae expedicionis.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)