- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
- K.
I.
podatek, danina; tributum,
pensio (saec. XVI).
II.
1.
(de malis illatis) spowodowanie, popełnienie, wyrządzenie (zwł. krzywdy);
actus (vel effectus) inferendi
(praec. iniurias).
Additur
a. gen.
,
v.
gr. damnorum (
KodPol III
p. 352, a.
1393
;
KodKrak
p. 141, a.
1401
et saepius),
iniuriarum (
Lites I
p. 210, a.
1339
;
KsgGrWp II
p. 103, a.
1399)
, opprobriorum, malorum
verborum (
TPaw IV
p. 436, a.
1391
;
ARect I
p. 358, a.
1493)
, vulnerum (
AGZ XV
p. 6, a.
1457
; minarumque:
ZabDziej II
p. 105,
a. 1483)
sim. b. adi. indebita (
PommUrk II
p. 452, a.
1281).
N.
constr. sq. dat.
ARect I p. 571 (a. 1517) : occasione i-is wlneris ... Ladislao.
2.
wprowadzenie, zastosowanie, użycie; adhibitio
URSIN. p. 8, 15 : combrobatio est rationis i-o ad confirmandum, que dicta fuere.Inde abs. uzasadnienie, wykazanie, dowód; comprobatio, argumentatio, actus rationibus confirmandi aliquid, demonstratio
UrkBBr p. 131 (a. 1284) : i-em ergo pro nobis infert sacer canon, qui sic ait etc.
Lites II p. 300 (a. 1413) : pro parte ... regis ... sufficientissime probatum et illatum ... de ... castro Weluna ... specialis autem probacio et i-o generali et vage non inmerito derogare debet.
3.
praec.
log.
t. t.
a.
wnioskowanie, wyprowadzanie wniosku; actus
concludendi, ex praemissis colligendi
BYSTRZ. AnalPr fol. p Ib : ad hoc ... quod principia quaedam scientiarum per inductionem cognoscantur requiritur ... i-o propositionis vniuersalis ex multis singularibus cum naturali inclinactione intellectus ad veritatem.
Ib. fol. g VIIb : in ea non syllogistica ratiocinatione sunt aliqua assumpta, que nihil faciunt ad i-em conclusionis (opp. probatio:ib. fol. n Vb ; id. Top. fol. q Ib ;et saepius). Inde: wniosek; conclusio.
Additur
irrefragabilis (
MATTH. Rat.
p. 7
)
, sophistice
concludens (
WŁODK. Tract.
p. 300
)
.
b.
wynikanie, związek następstwa logicznego;
ratio, quae inter antecedens et
consequens intercedit
BYSTRZ. AnalPr fol. a IVa : quedam est i-o syllogistica, alia est i-o non syllogistica ... i-o syllogistica est quedam proprietas conueniens syllogismo ratione sue dispositionis in modo et in figura, secundum quam habet inferre ex duabus praemissis vnam conclusionem et ista potest considerari dupliciter: vno modo ... actum, alio modo ... aptitudinem.
Id. ParvLog fol. S IVa: in omni bona consequentia antecedens est causa consequentis non quoad existentiam, sed quoad i-em.
Ib. fol. U IIIa : omnis consequentia bona est necessaria, quia necessario infert suum consequens et ... in omni bona consequentia ... i-o consequentis est necessaria, alias non esset consequentia, si non necessario inferat consequens.
GŁOG. Hisp. fol. 133a : consequentia est oratio habens antecedens et consequens cum nota i-is illatiue tenta.Ita vulgo in textibus phil. saec. XV—XVI.
Syn.
consequentia formalis (
WROCŁ. Dial. fol. B VIa).
Dicitur
aptitudinalis (
BYSTRZ. AnalPr fol. a IVb)
, evidens (
WROCŁ. Dial. fol. E
Vb)
, necessaria (infra 45 et saepius).
N.
locut.
illationis bonitas (
GŁOG. ExLog fol. 63a)
, evidentia (
BYSTRZ. Top. fol. q IIa)
, necessitas (
WROCŁ. Dial. fol. E VI11a)
, nota (supra 34 et
GŁOG. Anal.
fol. 4b
).
N.
constr. sq.
ex
accedente ad
gen.
et
BYSTRZ. Top. fol. 153b : necessitas consequentie ... consistit in necessaria i-e consequentis ex antecedente.
GIEŁCZ. fol. A 5b : lij si ... non negatum dicit i-em termini precedentis ex sequente.Ita saepius. Cf. ILLATIVE ILLATIVITAS ILLATIVUS 2.