- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
- N.
- W.
I.
propr.
1.
spokój, pokój; pax,
tranquillitas, otium.
N. per
abundantiam
quies pacis, otium quietis, pax et quies, sim.
Locut.
in (sub) quiete
w spokoju, spokojnie; quiete, in
pace.
2.
odpoczynek, spoczynek, wypoczynek;
requies, respiratio, relaxatio.
N.
med.
THOM. Med. p. 428 : habet cottidiana vera XII horas in magno labore et VI horas in labore minori, quod dicitur falsa q-es, et habet VI horas in vera q-e.
Ib. p. 421 : si febris non cessaverit sic per I diem q-is et per I diem laboris.
Ib. p. 431 : eger ... in II ultimis horis false q-is cibandus est.Ita ib. saepius.
3.
sen, spanie, także: leżenie; dormitio, somnus,
sopor, etiam: cubitura. Inde etiam: marzenie senne; somnium.
N.
per quietem
przez sen; in somnio
MIECH. Chr. p. 146 : quidam ... religiosus per q-em lupum ... humana uoce exclamasse uidit.
4.
spokój wewnętrzny, równowaga ducha; securitas,
tranquillitas animi.
N. additur
spiritualis in Deo (
WŁODK. ScrSel I
p. 132
).
5.
odpoczynek wieczny, śmierć; requies aeterna,
mors.
II.
transl.
1.
iur.
zaprzestanie roszczeń sądowych; cessatio a vindiciis
KsgHenr p. 65 (a. 1257) : domus sepius nominata eadem bona iure hereditario obtinebit perpetuo cum q-e.
PommUrk V p. 510 (a. 1320) : villam ... pro bonis suis obtinebit eternaliter cum q-e.Ita vulgo. Cf. PAX , 18 sqq. Per abundantiam pacis quies ( DecrICC I p. 101, a. 1460).
Iuncturae potiores
in (bona) quiete (
ArPrawn VIII
p. 67, a.
1396
;
StPPP IX p. 27, a.
1424)
, in pace et quiete (
APozn I
p. 89, a.
1442
et saepius).
2.
phil. stan
spoczynku, bezruch,
brak ruchu, nieruchomość (lub
przedmiot w stanie bezruchu); immobilitas, status eius, qui
non movetur (vel res
quiescens)
HESSE Quaest. p. 489 : q-s capitur dupliciter: uno modo abstractive, et sic est carentia motus, et sic nihil est; alio modo concretive, pro re quiescente, quia q-s opponitur privative motui; modo privatio non distinguitur a re privata ... igitur nec q-s a re quiescente, et per consequens q-s est quiescens.Ita saepe.
Syn.
immobilitatio (
WROCŁ. Epit. fol. g Ia
). Distinguitur animalis (
WROCŁ. Epit. fol. g IVa)
, naturalis (
HESSE Quaest.
p. 719
et saepius), violenta (
WROCŁ. Epit. fol. g IVa).
Opp.
motus (
STOB. Parv. fol. A
IVa
et saepe).
Constr.
ad I
- II: a. abs. b. sq.
gen. c. sq. in
c.
abl.