- W.
gram. wyrażający
pytanie, pytajny;
ad interrogationem pertinens
GŁOG. Anal. fol. QQ IIa : interrogatio est propositio ... cum signo q-o, vt ... ‘vtrum omnis homo sit disciplinabilis’.
Id. Don. fol. L IIb: dictiones q-e et interrogatiue, vt ‘quis’, carent vocativo.