- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
ten, kto coś oddala, usuwa;
qui aliquid amovet, tollit
Ztschr. LX p. 166 (a. 1306) : desiderabilis noxarum p-or, plantator virtutum et sanctimonie propagator.
URSIN. p. 61 : medicum vero ... morborum curatorem, egritudinum p-em ... dicemus.
II.
zwycięzca, pogromca; victor,
superator
*CodEp I 2, p. 334 (a. 1453) : Athila rex ... invasor Germaniae, Galliarum p-or, vastator Italiae.