- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
dziedzic, spadkobierca lub dziedzic spadkobiercy; haeres vel haeredis haeres.
Occ.
constr.
sq.
gen.
et
in
c.
abl.
LhnUrk I p. 72 (a. 1359) : non relictis ... heredibus seu heredum suorum p-bus in linea masculina.
II.
samozwańczy spadkobierca; qui se ipsum haeredem asserit,
usurpator
GLcerv p. 693 : p-es est qui putat se haeredem esse, cum non sit, «wlaza».