Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROFITEOR

Gramatyka
  • Formyprofiteor, prophateor
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -eri, -fessus sum
Znaczenia
  • I.
    • 1. fateri, publice confiteri, indicare, nuntiare.
    • 2. agnoscere, approbare
    • 3. dicere, perorare, exponere (saec. XVI).
    • 4. spondere, promittere, polliceri.
  • II. eccl.+ ordinem, sacram religionem, vitam regularem, religionis habitum vitam religiosam suscipere, monachum (monialem) fieri vel esse
    • α. + statum
    • β. + aliquem monachum assumere
    • γ. + sub
  • III.
    • 1. exercere, exsequi, explere,
    • 2. docere, scholas legere (saec. XV ex. - XVI).

Pełne hasło

PROFITEOR s. PROPHATEOR, -eri, -fessus sum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
  • O.
[1. pl. praes. act. profitemus:
KodWp V p. 92 (a. 1406) : harum serie profitemus, quod omni accioni ... abrenunciauimus.
3. pl. praes. profitantur, cf. infra 51 part. perf. sensu pass.
PP II p. 61 (a. 1450) : promissa ... per ... woyuodam ... facta ... professa et inscripta ... observare.]
I.
1. wyznawać, publicznie przyznawać się do czegoś, oświadczać, zawiadamiać; fateri, publice confiteri, indicare, nuntiare.
N. pro subi. est res
CIOŁ. Lib. II p. 69 : quas libertateslittere nostre ... palam p-antur.
KsgŁawWar p. 162 (a. 1473) : attulit nobis litteram ... a consulibus ... post ipsum (i. pro ipso) p-ntem, quod ipse innoxius esset huius rei.
Glossa Pol.
GLcerv p. 695 : p-i est libere ac publice fateri «wyznawać».
Additur adv. , v. gr.
gratiose ( PrzywKr p. 1, a. 1299) , manifeste ( ŻydKrak p. 27, a. 1365 et saepius), palam ( supra 1270 , 57), publice ( KodWp II p. 43, a. 1290 et saepe). Per abundantiam dicitur v. gr. profitendo confiteri ( DokSZKr p. 52, a. 1389) , significando profiteri ( DokSul p. 365, a. 1405) , profitentem recognoscere ( KodMp I p. 259, a. 1345) , recognoscere et profiteri ( KodMp II p. 251, a. 1321 et saepissime).
Praec. eccl.
fidem (catholicam, Christianam), sim. wyznawać wiarę, być wyznawcą wiary; confiteri, sequi, colere.
Simili sensu
sectam :
DŁUG. Hist. II p. 382(= IV p. 133 ed.nov.) : incedebant ... homines sectam flagellatorum p-si processionaliter.
2. uznawać (za coś); agnoscere, approbare
*Dogiel I p. 56 (a. 1440) : Vladislaum Poloniae regem in ... regem ... Hungariae ... recipimus, assumimus et p-emur ac recognoscimus.
PP II p. 215 (a. 1454) : Poloniae reges vt veros et vnicos dominos nostros et heredes p-bimur et recognoscimus.
Ita saepius. Huc spectare videtur glossa Pol.
GLt p. 28 : p-sus «potwerdzoni».
Constr.
a. sq. acc.
DŁUG. Hist. I p. 290(= II p. 50 ed.nov.): cetera ... monasteria ... eius monasterii Tinciensis superi oritatem maioritatemque debita veneratione p-entur.
AGZ XIX p. 360 (a. 1483) : successores ... testamentum seu ultimam voluntatem innitentes et p-ntes.
Ita saepius. b. sq. dupl. acc.
KrMU p. 57, 26 (a. 1432) : ut ... veros studentes se habitu gestu et opere p-antur.
c. sq. in c. acc. , cf. supra 16. d. sq. ut c. acc. , cf. supra 18 et
IurMas II p. 59 (a. 1496) : cupiens ... nos ... ut dominum naturalem suum et ... protectorem et heredem p-ri.
3. wypowiadać, wygłaszać, przedstawiać; dicere, perorare, exponere (saec. XVI).
4. ślubować, obiecywać; spondere, promittere, polliceri.
II. eccl. ordinem, sacram religionem, vitam regularem, religionis habitum , sim.: wstępować do zakonu, być zakonnikiem(-cą); vitam religiosam suscipere, monachum (monialem) fieri vel esse
PommUrk II p. 337 (a. 1277) : quoslibet orthodoxos, religionis habitum p-ntes teneamur... subsidio confouere, precipue tamen illos, qui p-si ordinem ... Domino elegerunt in ordine strictissimo famulari.
KodWp II p. 25 (a. 1290) : in quo ... cenobio collocentur moniales ... Cisterciensem ordinem p-ntes.
DokLub p. 218 (a. 1435) : abbas et fratres ... hanc sacram religionem ... p-si.
Ita saepissime. Occ.
α. simili sensu statum :
AGZ VII p. 117 (a. 1469) : unacum ... tam spiritualem quam secularem statum p-ntibus personis.
β. aliquem przyjmować do zakonu; monachum assumere
KodTyn p. 239 (a. 1424) : concedimus ... abbati ... ad p-ndum eos secundum mores ordinis.
γ. constr. sq. sub :
JAC. PAR. RefEccl p. 86 : sub regulis et statutis primi tivorum patrum p-si.
Id. Var. I p. 123 : sub istis regulis p-si.
Inde
monachus (frater) professus mnich po złożonych ślubach; i.q. qui religionis vota suscepit
DecrICC I p. 232 (a. 1466) : si resignacioni, quam monachus p-sus fecit fratri suo ... soror sua non contradixit.
AKapSąd III p. 237 (a. 1480) : frater Michael ... cum IV sui ordinis fratribus p-sis.
Cf. 2. PROFESSUS.
III.
1. uprawiać (jakąś naukę, sztukę); exercere, exsequi, explere, v. gr. artem mechanicam ( StPPP I p. 181 ) , astrologiam ( Tom. IV p. 186, a. 1517) , munus docendi ( URSIN. p. 67 ) , practicam medicinae (syn. exercere: Concl. p. 115, a. 1511).
2. nauczać, wykładać; docere, scholas legere (saec. XV ex. - XVI).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)