phil.
t. t. predyspozycja, uprzednia dyspozycja; dispositio
praevia
GŁOG. Anim. fol. i Ib : anima ... intellectiua prerequirit p-es in materia.
Ib. fol. h VIIb : organisatio et actuatio debita in materia precedit aduentum anime, que est quedam p-o qualificativa et accidentalis.
Ib. fol. s IIb : forma recipitur in passum secundum eandem p-em materie.
N. sensu theol.
JAC. PAR. Opln p. 412 : possemus de prima gratia etiam sine praevia p-e hominis exemplificare etc.