- B.
- L.
phil.
potencjalność; rei potentialis (cf.
s. v. II)
condicio
MatFil IV p. 47 (saec. XIII) : substantiae simplices non sunt puri actus, sed habent aliquid p-is admixtum.GOST. in
MatFil XI p. 108 : multiplicatio competit rei ex materia et ex p-e, quia ... forma non dividitur nisi per ma teriam.Ita saepius.
N.
constr.
sq.
ad :
WROCŁ. EpitConcl fol. n Ia : materia ... habuit fluxibilitatem et diuersam p-em ad diuersas formas recipiendas.Occ. extra textus phil.
JAC. PAR. Opln p. 299 : que ... hic secum gerunt imperfectionem (ed. in perfectionem) vel p-is vel dependentiae.