- F.
- Th.
- Bl.
- L.
I.
propr.
1.
iur.
t.t.
ius postliminii
powrót do pierwotnego położenia prawnego po okresie przebywania w
niewoli; restitutio in pristinum statum, quae competit hominibus post captivitatem domum
redeuntibus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 683 : est igitur p-um reuersio de captiuitate vel exsilio ad iura, quae amiserat, «przywrócenie kv stanu y prawu swemu vtraconemu».
N.
prawo władców chrześcijańskich do ziem, które utracili na rzecz pogan, a
następnie je
odzyskali; Christianorum dominorum ius atque
potestas terras a paganis
occupatas recuperandi
WŁODK. ScrSel I p. 235 : in rebus, que semper fuerunt hostium, si autem semel fuerunt nostra, nunc autem ab hostibus occupata possunt donari, pure legari et in stipulacionem deduci propter spem, quam habemus iure p-ij.
AKapSąd II p. 379 (a. 1525) : maiestas sua regia ... terras ... istas, quas prius possidebat, eidem in feudum iure p-ii ... dedit.Huc quoque spectare videtur
WAPOW. Chr. p. 212 : eius terrae Masoviae primores regni Poloniae senatui ac consilio adiuncti ... sunt, longo veluti quadringentorum circiter annorum p-o ab eo tempore, quo etc.
Tom. VI p. 170 (a. 1522) : ecclesia, excusso oppressionis jugo, ad primevam naturam suam, quasi p-o quodam leta recurrens.
2.
transl. okres
przebywania poza czymś; tempus peregrinationis vel intermissionis (saec. XVI).
Constr.
ad 1 - 2:
a. abs. b. sq.
gen. c. sq.
ab, cf.
II.
abl.
postliminio
loco adv.
:
z powrotem, znów; rursus, denuo (saec. XVI).