Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PONTIFICATUS

Gramatyka
  • Formypontificatus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • 1. munus atque officium maximi pontificis (Iudaeorum).
    • 2. sacerdotium
    • 1. episcopi munus atque officium.
    • 2. temporis spatium, quo episcopus vel papa munere suo fungitur

Pełne hasło

PONTIFICATUS, -us m.
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
  • Ha.
  • N.
  • K.
  • O.
[ abl. sg. pontificato : CodSil XV p. 38 (a. 1438) : p-o et loco quibus supra.]
I.
1. urząd i godność arcykapłana (u Żydów); munus atque officium maximi pontificis (Iudaeorum).
2. kapłaństwo; sacerdotium
MARTIN. OP. Chr. p. 62 : non pontificem, inquit, sed Deum, cuius p-u fungitur, adoraui.
CALLIM. Greg. p. 60 : nihil enim p-u maius esse inter Deum atque homines.
Π.
1. biskupstwo, urząd biskupi; episcopi munus atque officium.
N. iuncturas verbales
pontificatui cedere in aliquem ( DŁUG. in StPPP VII p. 540 ) , pontificatum regere ( DŁUG. Hist. I p. 134 = I p. 197 ed.nov.), pontificatu fungi ( ib. I p. 394 = II p. 159 ed.nov.), in pontificatu vivere ( DŁUG. in StPPP VII p. 541 ).
2. okres sprawowania urzędu przez biskupa lub papieża, pontyfikat; temporis spatium, quo episcopus vel papa munere suo fungitur
VAdAnt p. 14 : erat ... cunctis diebus p-us episcopii sui ... fideliter seruiens Domino.
*KodPol I p. 11 (a. 1155) : datum Rome ... p-us ... Adriani pape ... anno primo.
Ita vulgo.
N. locut.
pontificatu sedivacantis przy nieobsadzonym tronie papieskim; summo pontifice Romano deficiente
KodWp X p. 166 (a. 1440) : acta sunt hec anno, indicione, p-u sedivacantis, die ... quibus supra (cf. supra p. 165: sub anno a nativitate ... indicione tercia, sede apostolica, ut dicitur, vacante).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)