PLUSQUAMPERFECTUS, -a, -um

• F.
• G.
• L. (-um)

ap. nos tantummodo mus. tonus explicat

MONET. fol. C IIb: p-us [(ita in margine, in textu perperam] plusquamperfectius) aut superfluus tonus dicitur, si autentus fuerit, qui lasciuiens vltra diapason ad secundam vel terciam eleuatur vel deponitur, si plagalis fuerit.