- Dc.
I.
całkowity, pełny; plenus, integer
Tom. VII p. 165 (a. 1525) : illa ... bona ... possidebit ... ad illarum omnium summarum p-em exolutionem.
II.
plenarny, zgromadzony w komplecie; integrum numerum habens
ZabDziej IV 1, p. 14 (a. 1545) : coram p-i residentia consulum recognovit.