- F.
- G.
- Bl.
[superl.
faleratissimus:
KADŁUB.
p. 56
:
faleratissimis ... asturconibus insidere.]
I.
propr. (de equis)
wyposażony w uprząż (zwł. ozdobną lub bojową),
uzbrojony; splendido, praec. militari, ornatu
praeditus, armatus
HistTart p. 101 : si ... alii ballistarii non fuerint, tunc f-is equis utentes ponantur anterius.
DokKujMaz p. 196 (a. 1258) : f-os equos ... ad defensionem terre Culmensis ducere ... teneatur.Ita saepius. Π. transl. rhet. (de verbis, sermone sim.) zbyt ozdobny; ornatior.