Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PERFICIO

Gramatyka
  • Formyperficio, perfecta
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -feci, -fectum -orum
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I.
    • A.
      • 1. + opus, campanile (ad finem, consummare capellam totaliter, complere castra (fortibus et insignibus muris chorum incipere ecclesiam (ad finem muros (suis sumptibus consummare, absolvere,
      • 2. + aedificationem contionem expeditionem bellicam missam incipere laborem totaliter finire terminare tenutam partum ad finem perducere, finire,
    • B.
      • 1. explere, exsequi, absolvere
      • 2. iur.+ ius (iustitiam, iudicium, iurisdictionem) iure peragere
    • C.
      • 1. efficere.
      • 2. inire v. gr.
  • II. ad statum perfectum adducere, perfectum reddere
    • 1.
    • 2.
  • III. facere, (per)agere
    • a.
    • b. + duellum forum iter viam nuptias c. missam, rem divinam celebrare sacramentum ministrando horas litaniam paenitentiam d. tempusegressus suos in semitis legis divinae fieri, exsistere.
  • IV.
    • 1. + praeficiendi
    • 2. + proficiendi

Pełne hasło

PERFICIO, -ere, -feci, -fectum
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • A.
[3. sg. ind. perf. act. perficit:
DŁUG. Op. p. 161 : variis molestiiis pulsata votum perficit;
quo perfecto etc. Cf. infra 355,45 et 14. ]
I.
A.
1. wybudować, wykonać, sporządzić; consummare, absolvere, praec. opus, v. gr. campanile (ad finem, syn. consummare : ArHist VI p. 120, a. 1492) , capellam ( CracArt I p. 93, a. 1435 et saepius; additur totaliter, syn. complere : AKapSąd III p. 105, a. 1506) , castra (fortibus et insignibus muris : DŁUG. Hist. III p. 249 = V p. 270 ed. nov. ), chorum ecclesiae (opp. incipere : CracArt I p. 6, a. 1356-1386) , ecclesiam (ad finem : AKapSąd II p. 457, a. 1404) , muros (suis sumptibus :
KodKKr II p. 81, a. 1381) , stallas (integre et totaliter:
AKapSąd III p. 105, a. 1506), item tabulam ( APozn I p. 312, a. 1460) , pannum ( KsgKaz p. 537, a. 1401).
N.
villam założyć; instituere
AGZ VIII p. 62 (a. 1412) : vendimus sculteciam ... ad locandum et p-ndum novam villam ... iure Theutunico.
2. doprowadzić do końca, zakończyć; ad finem perducere, finire, v. gr. aedificationem ( CracArt I p. 141, a. 1452) , contionem ( AKapSąd III p. 380, a. 1500) , expeditionem bellicam ( ZABOR. Tract. p. 86 ) , missam (opp. incipere : StSyn III p. 18 et saepius, cf. tamen sensu diverso infra III), laborem (syn. totaliter finire : AKapSąd III p. 105, a. 1506 ; terminare : ŹrWaw I p. 47, a. 1475) , tenutam ( StPPP VIII p. 671, a. 1399), item partum ( Tom. V p. 5, a. 1519 : regina parvo ... labore ... partum ... plenum ... p-ficit).
B.
1. spełniać, wypełniać; explere, exsequi, absolvere, v. gr. condiciones (syn. adimplere: ArHist VI p. 50, a. 1476) , votum ( MARTIN. OP. Marg. fol r VIa et saepius), etiam negotium ( PP V p. 114, a. 1428) , (angarias et) onera ( Visit. p. 25, a. 1511 et saepius ib. ; bellica, syn. absolvere: Tom. IV p. 255, a. 1518) , desideria camis (e Vlg. Gal. 5,16 ConcPol VI p. 231, a. 1398 et saepius), necessitatem corporis( StKapWł p. 37, a. 1500).
2. iur. ius (iustitiam, iudicium, iurisdictionem) dopełnić czynności prawnych, przeprowadzić drogą sądową; iure peragere
KsgŁawKr p. 95 (a. 1373) : scabini omnia iura civitatis Johannem ... cum domo Stenonis ... p-isse recognoverunt.
StPPP VIII p. 5 (a. 1376) : nullus eorum habet uti de illa hereditate ... donec iudicium p-et.
Ib. p. 513 (a. 1398) : iudicium decreuit, quod idem procurator iusticiam ad finem ita, ut iudicauit, p-at cum dictis kmetonibus.
KsgCzer p. 6 (a. 1407) : Nicolaus debet dare kmethoni pacem in omnibus ... quousque iurisdicio non p-etur ad finem.
Ita saepius. Praeterea causam ( StPPP VIII p. 631, a. 1399) , iudiciales querimonias ( KsgŁawKr p. 165, a. 1391) , terminos (ad effectum cum aliquo: CodSil VI p. 187, a. 1359).
N.
iuramentum złożyć przysięgę; i. q. praestare
ŁASKI ComPriv fol. 186a : si ille iuramentum p-re poterit pre imbecillitate sui corporis.
StPPP VI p. 215 (a. 1523) : ad p-ndum iuramentum.
Simili sensu abs.?
TPaw IV p. 110 (a. 1405) : mansit culpam ... quod prima vice non dixit post ministrum sed secunda p-it.
C.
1. sprawić, zdziałać, dokonać; efficere.
N. phil.
cognitionem rerum (de virtutibus animalibus : GŁOG. Phys. fol. b IVb). Part. perf. loco subst. perfecta,, -orum n. dokonania,czyny; gesta
PommUrk II p. 185 (a. 1267) : quoniam p-torum humane fragilitatis subitanea ac caduca existens natura omnium habere memoriam negauit.
2. zawrzeć (małżeństwo), nawiązać (przyjaźń, związki rodzinne); inire v. gr. coniugium (cum aliquo: MARTIN. OP. Marg. fol. c Ib ; ;matrimonium: AConst p. 157, a. 1279) , amicitiam ( Lites II p. 383, a. 1343) , parentelam ( *PommUrk VI p. 326, a. 1238) .
II. dopełnić, udoskonalić, doprowadzić do doskonałości; ad statum perfectum adducere, perfectum reddere
1. res, v. gr. iustitiam Veteris Legis (de Christo: NIC. BŁ. Serm. I p. 117, cf. Vlg. Matth. 5,17), numerum collegiatorum (syn. adaugere: KodUJ I p. 81, a. 1409), item ecclesiam (amplioribus incrementis: KodKWil p. 108, a. 1420) , statum rei publicae (optimo fine: AUnii p. 53, a. 1413).
N.
agrum uprawiać; i.q. colere
KodWp III p. 43 (a. 1355) : incole tenebuntur nobis arare diem ad yemalia et agros diei p-re et cum nostris seminare frumentis.
Ib. p. 85 (a. 1357) : kmethones tenentur nobis arare ... p-re et seminare sicut sibi ipsis.
Praec. phil.
corpus (de anima: MatFil VI (XVII) p. 240 saec. XV in.) , materiam (de forma : AEG. Th. fol. B IVb et saepius), item gram. orationem (per additionem adverbii : WROCŁ. Dial. fol. A Via) , regimen dictionis (de intellectu, syn. complere : GŁOG. Alex. II fol. b Ia) ; log. syllogismum ( BYSTRZ. AnalPr fol. e VIb : tales syllogismi possunt p-i per impossibile, alias non essent consequende formales), mus. , v. gr.
notam (
KROMER MusFig fol. G Ilb).
Distinguitur
accidentaliter (se ipsum, de intellectu :
BYSTRZ. AnalPost fol. b lia) , in fieri (opp. in facto esse:
ExPhys fol. 1 Vllb).
Dicitur
perficiens agens ( MatFil IV p. 28, saec. XIV) , causa ( WROCŁ. Epit. fol. a Ib saepius ib. ), differentia (syn. actuans: BYSTRZ. Top. fol. y VIIb) , qualitas (syn. disponens ib. fol. s IIIa).
2. homines.
N. theol.
gratia perficiens :
NIC. BŁ. Serm. I p. 22 : ad ostium ... pulsat Christus per gratiam praeuenientem et si quis aperit sibi, intrat per gratiam subsequentem, et caenat cum eo per gratiam p-ntem.
Varia ad 1-2:mediopass. doskonalić się, osiągać doskonałość; perfectum (perfectiorem) esse vel fieri. Occ. simili sensu intrans.
MatFil VII(XVIII) p. 19 (a. 1412) : de proficiente seu p-nte in gradu tertio.
Constr.
a. sq. ad :
JAC. PAR. Opln p. 254 : in virtutibus moralibus disponentibus animam ad purgationem et illuminationem et eam p-ntibus ad tres actus ... qui sunt: purgare, illuminare et p-re.
b. sq. in c. abl. , v. gr. in caritate ( NIC. BŁ. Serm. I p. 382 ) , in operatione ( JAC. PAR. OpIn p. 153 ) .
N.
in motu horarum (de horologio :
AKapSąd I p. 645, a. 1521 : orologium ... nunquam in motu horarum veraciter p-itur).
III. wykonywać, sprawować, odbywać; facere, (per)agere
a. munus, officium sim. ( KrMU p. 54, a. 1407 et saepius; syn. exercere: StPPP VII p. 507, a. 1475) , labores ( StPPP II p. 201, a. 1415) , operationes suas (certo iudicio modificatas: DŁUG. Op. p. 385 ) , rationem (syn. facere: ArPrawn V p. 462, saec. XV ex.), etiam damna ( AKapSąd I p. 643, a. 1520) , maleficia ( ib. II p. 709, a. 1502) .
N. locut.
violenter cum muliere i.q. violare
AGZ XV p. 247 (a. 1493) : cum qua violenter p-fecit ter quid sibi placuit.
b.
conventionem (
CodEp II p. 260, a. 1431) , duellum ( ŁASKI ComPriv fol. 186b) , forum ( DokMp VII p. 234, a. 1427) , iter ( KsgKaz p. 337, a. 1395 ; simili sensu viam : DokMp VII p. 234, a. 1427) , nuptias ( Tom. VI p. 39, a. 1522) . c. missam, rem divinam sim. ( KodWp III p. 728, a. 1399 ; DŁUG. Op. p. 97 et saepius; syn. celebrare :
KodKWil p. 698, a. 1505 ; legere:
KodWp VIII p. 123, a. 1414) , sacramentum ( NIC. BŁ. Tract. fol. c Ib ; ;additur ministrando : KodUJ II p. 229, a. 1463) , horas canonicas( StWłocł p. 2, a. 1402 et saepius), litaniam ( ArHist XI p. 179, saec. XVI), item paenitentiam ( AKapSąd III p. 29, a. 1467) . d. tempus :
KrMU p. 135 (a. 1448) : medietatem septimanarum in anno in ecclesia p-bat.
e .locut. gressus suos in semitis legis divinae (e Vlg. Ps. 16,5; DŁUG. Op. p. 57 ). Mediopass. odbywać się, zachodzić; fieri, exsistere.
IV. fungitur vice verbi
1. praeficiendi :
PP II p. 24 (a. 1450) : aliquem talium in capitaneum ... terre alicuius ... p-re uolumus.
CodEp III p. 51 (a. 1450) : non p-itur quis in pontificem nisi etc.
2. proficiendi :
PommUrk IV p. 393 (a. 1309) : bene meriti et in dignitatibus constituti non personis propriis p-re debeant, sed et prelature et dignitatibus quibus presunt.
DŁUG. Hist. IV p. 571 : dum ... consiliarii Hungariae viderent p-re se non posse ... discesserunt.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)