1. ten, kto dzieli, rozdziela; qui partitur, dividit

RFil XXV p. 158 (saec. XV med.med) : temporis p-es «rozdelczye».

2. szafarz; dispensator

Zsig. p. 128 (a. 1501) : p-i coquine.

Π. iur. rozjemca (przy podziale majątku); arbiter (divisionis bonorum)

PP III p. 101 (a. 1442) : veniens ad iudicium banitum Kczon carnifex cum suis arbitris et p-bus recognoverunt ... quia satisfecit suo generi ... post filiam ipsius.

Cf. DIVISOR supra III 782,12 sq.