- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
I.
propr.
(eodem sensu
sg.
et
pl.
)
1.
słoma; stipula,
stramentum.
2.
plewy, odpadki pozostałe po wymłóceniu zboża;
culmorum particulae, quae post
trituram supersunt.
Glossa
Pol.
GLt p. 22 : p-a «plewa».
N. locut.
α.
tempus in
palea
sc.
trituranda
terere :
KADŁUB. p. 220 : frustra quispiam tempus terit in p-a.
β.
frumentum (triticum) in p-a
zboże niewymłócone;
i. q. non tritum
AKapSąd II p. 161 (a. 1449) : omnia bona mea ... in pecuniis ... frumentis stantibus ... in p-a et trituratis, gregibus etc.
DŁUG. Hist. IV p. 453 : equi tritico aculeato et setas habente ... pabulati ... triticum ... huiusmodi in p-a equis datum, suis aculeis equorum stomachos et vulnerabat et perforabat.
Constr.
ad 1-2: abs.
vel sq.
gen.
3.
nat.
camelorum
roślina z rodziny traw; Andropogon laniger
Desf.
GLr I
p. 109
.
II.
transl. et in imagine
(pl. ) plewy, rzeczy
bezwartościowe, głupstwa;
res viles, nullius pretii, nugae.
N.
α.
additur
gen.
, v. gr. avaritiae (
HESSE Matth. IIΙ
p. 68
)
, operis (
KADŁUB
p. 35
).
β.
per hypallagen
palearum superbia
pro
paleis superbiae :
PEREGR. fol. d VIb : iam non seruiamus Pharaoni id est dyabolo in luto luxurie, latere auaricie p-arumque superbia.