- F.
- Th.
- NGl.
I.
adi.
prostokątny; qui rectum angulum habet.
Praec.
de
pyramide (
VITELO
Persp. (S) V
p. 224
et saepius) et trigono (
Id. Opt.
p. 10
et saepius).
II.
subst.
orthogonium,,
-ii
n.
trójkąt
prostokątny; triangulum, quod rectum angulum
habet (saec. XV-XVI).