- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
I.
ortografia, poprawna pisownia; scriptura recta, scientia recte scribendi (saec. XV-XVI).
II.
(jako nauka) pierwsza z czterech części gramatyki
spekulatywnej; pars grammaticae, quae de recte
scribendi modo docet, prima quattuor partium grammaticae speculativae
Gramm. p. 161 (saec. XV) : quattuor species gramatice, scilicet: o-a, ethymologia, dyasinthetica et prosodia.
GŁOG. Don. fol. B I Va : o-a est scientia docens artificialem compositionem litterarum et syllabarum.
Id. Alex. I fol. Aa IIIa: o-a ... docet nos recte scribere id est recte syllabicare.Ita saepius.