- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
I.
propr. zapach, woń
(zwł. miła);
olfactus,odoratus (praec. suavis).
Glossa
Pol.
GŁOG. Alex. I fol. E Ia: o-r vel o-s ... «wonnoscz».
N.
constr.
sq.
ad:
NIC. BŁ. Serm. I p. 20 : ecce o-r filii ad patrem [(alluditur ad Vlg. Gen. 27,27)].
Praec.
α.
meton. et tropice (accedit fere ad notionem famae, opinionis); dicitur
v.
gr.
famae alicuius
(
KodWp III
p. 45, a.
1356
et saepius
,cf.
Th.
IX 2,469,38;
bonae :
KodWp II
p. 583, a.
1347
et saepius,
optimae :
DŁUG. Op.
p. 387
et saepius),
opinionis (bonae :
VINC.
p. 256
et saepius); item
conversationis (bonae :
VSt
p. 328,
cf.
Th.
IX 2,469,45;
sanctae ;
HESSE Matth. II
p. 55
)
,
morum (sacrorum :
KOMOR.
p. 199
)
, nominis
(
JAC. PAR. RefEccl
p. 258
),
operum (
KodMp I
p. 218, a.
1331)
, virtutum (
KodMp IV
p. 396,
a. 1442
et saepius); etiam in malam partem
MICH. CLEP. p. 15 : excecati o-e occasionato luxurie mutant mores nobiliores.
β.
in
locut.
hostiam in odorem suavitatis (suavissimum)
offerre (tradere)
składać ofiarę miłą Bogu;
i. q.
Deo suavem
KodMp II p. 68 (a. 1242) : pro nobis tradidit Christus semet ipsum hostiam Deo suauitatis in o-em.
DŁUG. Op. p. 17 : sui corporis vivam hostiam pro Polonici populi salute ... in o-em suavissimum oblaturus s. Stanislaus.Cf. Th. IX 2,470,74 sqq.
II.
transl.
1.
pachnidła, wonności; unguentum
odoratum.
2.
wąchanie; actus odorandi
(saec.
XV ex. ).
3.
zaraza; pestis
DŁUG. Hist. V p. 273 : exercitus ... affligi ... o-e ... et pabuli egestate coepit.