- F.
- Th.
- NGl.
- A.
[
acc.
sg.
odontotyrannon :
MARTIN. OP. Chr.
p. 66
:
apparuit illis bestia mirae magnitudinis, fortior elephanto, similis caballo,
habens caput et tria cornua
armata in fronte, quod appellare
soliti erant odontotyrannon, iuxta
Indicam linguam.]
jakieś bajeczne zwie
rzę (nosorożec?
); bestia quaedam fabulosa (rhinoceros?).