Ogólne
Pełne hasło
Więcej

NIHILOMINUS

Gramatyka
  • Formynihilominus, nihilo, minus, nichilominus, nichiliominus, nilominus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • I. non minus, aeque, item (interdum additur
  • II. tamen, attamen
  • II.
    • 1. minime, nequaquam, nullo modo
    • 2. quidem, saltem
    • 3. scilicet, videlicet, itaque
    • 4. re vera

Pełne hasło

NIHILO-MINUS adv. scr. nihilo minus,,nichilominus,,nichiliominus,,nilominus
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • Dc.
  • NGl.
  • L.
  • N.
  • K.
[in tmesi insolita KsgŁawWar p. 162 (a. 1473) : attulit nobis litteram conservatoriam ... nichil tamen ominus dominus capitaneus ... Nicolaum ... retinebat ... in ... infamia.]
I. niemniej, również, także, ponadto; non minus, aeque, item (interdum additur etiam, tamen).
Praec. in iunctura
nihilominus ... ac (quam) zarówno ... jak; aeque, pariter ... ac
PommUrk IV p. 199 (a. 1305) : pro salute n-s nostrorum progenitorum ac pro remissione nostrorum peccaminum.
KodKWil p. 695 (a. 1504) : nos itaque n-s rationem habentes salutis nostrae ... quam eorundem fratrum petitionibus ... permoti.
II. (vi magis adversativa) tym niemniej, mimo to, to jednak; tamen, attamen
StSyn III p. 4 : licet ... infanti nomen non inposuerit vel eciam 'ego' non dixerit, n-s infans baptizatus est, dum tamen premissa verba in mergendo dicantur.
Lites I p. 214 (a. 1339) : non erat ausus ad eos appropinquare, n-s insequebatur eos a longe.
KsgŁawKr p. 181 (a. 1392) : insinuacionis scripsimus litteras ... n-s prefata domina ... post... insinuacionis responsionem suos continuavit ... terminos.
Ita passim.Glossa Pol.
RFil XXV p. 139 (a. 1466) : n-s tamen «mimo tho wszythko».
II. singularia
1. bynajmniej, wcale nie, w żaden sposób; minime, nequaquam, nullo modo
DokMp I p. 226 (a. 1385) : fundationem presentibus diebus vite sue minime vel n-s ... dotaverat.
Tom. VI p. 153 (a. 1522) : perlatum est ... ad nos ejus sanctitatem unum ex marchionibus ... ad episcopatum Plocensem promovisse, quod nobis a tam sapiente pontifice evenire debere n-s credere possumus.
2. przynajmniej; quidem, saltem
KodKKr I p. 16 (a. 1220) : quodsi non omnes hijs exequendis potueritis interesse, duo uestrum ea n-s exequantur (cf. ArHist XII p. 342, a. 1344-47).
3. (a) mianowicie; scilicet, videlicet, itaque
PommUrk IV p. 147 (a. 1304) : duci... debemus ... adherere, isto n-s modo, quod etc.
DokMp I p. 150 (a. 1365) : scultetus ... coram nobis ... suo iure n-s Theutonico Maideburgensi ... tenebitur respondere.
4. rzeczywiście; re vera
PrPol p. 68 (a. 1380) : Jacussius ... agros emere laborabat, quod n-s et impetrauit.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)