- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
[comp.
mutabilior :
BYSTRZ. AnalPost fol. b Ia
:
species abstracta a re
mutabili est mutabilior ea et inferior.
Cf. Th.
VIII 1714,40
sq.
]
I.
1.
(de rebus,
praec.
abstr. ) zmienny,
podległy zmianom; qui mutatur vel mutari potest,
instabilis,
v.
gr.
bonum
(
JAC. PAR. Tract. fol. b IVa) , status (hominum:
KodWp I
p. 472, a.
1282),
item
phil. obiectum
(
BYSTRZ. AnalPost fol. b Ia)
, res (
ib.
), species
(
ib. fol. b IIb).
N. abs. loco
subst.
mutabile,,
-is
n.
BYSTRZ. Log. fol. i IIb : mobile est genus ... alterabilis et loci m-is.Cf. Th. VIII 1715,39 sq.
2.
(de hominibus eorumve animis) chwiejny, niestały;
instabilis, levis.
N. constr. ad
1—2: a.
sq.
gen.,
cf.
b.
sq.
in
c.
abl.
GŁOG. Phys. fol. E Ib : homo ... in animo m-is.
Tom. I (App.) p. 33 (a. 1509) : non placet nobis esse in rebus m-es.c. sq. secundum :
KodWp I p. 472 (a. 1282) : status hominum est m-is secundum varietatem temporum.
II.
singularia
1.
zmieniony; mutatus
ConcPol VIII p. 153 (a. 1525) : decimam manipularem ... olim ad ... ecclesiam in Blozew, nunc vero ad ecclesiam parrochialem Nove Civitatis ... pro possessorum ... ville ... m-i voto dari solitam.Cf. Th. VIII 1715,69 sq.
2.
wymienny?
cuius loco alter substitui potest?
InwKKr p. 88 : cappa suffulta, flaveo m-i serico.