Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MONARCHUS

Gramatyka
  • Formymonarchus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • qui (solus) imperat, summus rector

Pełne hasło

MONARCHUS, -i m.
  • Th. (rec.),
  • Dc.
  • NGl.
  • L.
  • A.
(jedyno)władca, najwyższy władca; qui (solus) imperat, summus rector
KADŁUB. p. 178 : sic itaque Kazimirus fit m-us Leczite.
ChrPol p. 634 : Boleslaus Crispus m-us ... filio suo iuniori Listeconi terram Mazovie et Cuyavie legans.
Ib. p. 638 : Fulco, episcopus Cracovie ... pronuntiat Lesticonem, filium eius Casimiri Iusti primogenitum, m-um Cracovie.
Ita saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)