- F.
- Th.
- Bl.
- Dc. (subst.
- n.),
- L.
I.
dotyczący bicia monety, menniczy; qui ad monetam cudendam
pertinet, monetarius
,
v.
gr. faber (
ArPrawn VII
p. 10, saec.
XVI)
, officina (
DŁUG. LibBen III
p. 13
).
N.
decima
dziesięcina dochodów z mennicy; explicat
DŁUG. LibBen I p. 138 : praedicta praebenda decima m-i id est ex moneta et cusione numismatis proveniens (sic ), erat dotata.
Inde etiam
praebenda
ib. praebenda et canonicatus ... m-is, quam nunc tenet magister Johannes.
II.
pecunia
sim.:danina w bitej monecie; tributum moneta
solvendum
PommUrk II p. 449 (a. 1281) : donamus ... conventui ... denarios m-es ... dictos «muntepennighe» (Germ. ) de omnibus et singulis bonis eorum.
CodSil X p. 109 (a. 1326) : dedimus ... Nicolao ... in exactione nostra pecuniali et annonali, servitio (ed. -a) dextrariali ... pecunia m-i ... libertatem.
Ib. p. 118 (a. 1334) : dux ... a ... conventu ... non debet exigere ... aliquas exactiones ... pecunias m-es ... pecuniam dextrarialem, pecuniam pecudum.Cf. etiam ib. p. 174 (a. 1349) .