- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- N.
- K.
I.
trans.
1.
zmniejszać, pomniejszać, umniejszać;
minuere, minorem facere, reducere
;
part. perf.
minoratus,,
-a, -um
mniejszy,mały; minor, minutus,
parvus.
Praec.
a.
de hominibus (c.
abl.
separ.) poniżać, nadwerężać, osłabiać,
zubożać; (honore, auctoritate vel
opibus) deprimere,minuere, opprimere.
b.
de rebus fere i. q. pogorszyć,
zepsuć; deteriorem facere,
corrumpere
CodVit p. 744 (a. 1426) : iurium ac consuetudinum ... condicionem, quam ... debuit promovere, m-vit.
KodPol IV p. 188 (a. 1492) : sensus non est mutatus seu m-tus nec intellectus viciatus.
Concl. p. 117 (a. 1512) : super reformatione collegiaturarum periclitatarum et m-tarum.
c.
locut.
aliquem in aliqua re
zmniejszyć komuś coś; alicui quid
minuere
ArPrawn VI p. 71 (a. 1520) : quemlibet ... mellicidarum ... in datia mellis m-re.
2.
odbierać, odejmować;
demere, subtrahere,
amovere.
Constr.
ad 1—2:
a. abs. b. sq.
abl.
c. sq. ab. d. sq. in c.
abl.
II.
Intrans.
nie mieć nic, mieć
mało; egere, parum habere (saec. XV med. ).