- Dc.
I.
1.
licencjatura, drugi po bakalaureacie stopień naukowy na uniwersytecie
średniowiecznym, uprawniający
do prowadzenia wykładów;
studiorum in universitate
absolutorum secundus (post
baccalaureatum) gradus, quem adeptus facultatem publice docendi obtinebat
SSrSil II p. 208 (a. 1470) : hic ... Bononie studuit et gradum l-e juris canonici cum scienciis reportavit.
ArLit I p. 80 (a. 1521) : de habilitatione ad l-am.
Ib. infra volens ... ad l-am promoveri.
2.
promocja na licencjata; actus honorem hunc in aliquem
conferendi
LibProm p. IX (a. 1404) : in qua l-a ipsi magistrandi loca sessionis in examine et tentamine tenta obtinebunt.
KrMU p. 81,9 (saec. XV in.) : qui a domino vicecancellario huius alme universitatis in l-a sua Socrates meruit appellari.Cf. LICENTIO III.
II.
odprawienie (ze służby), wypowiedzenie;
(di)missio
ARect I p. 16 (a. 1469) : post huiusmodj monicionem et l-em apud ipsam... expensas continuauit (cf. ib. supra iam ... apud me expensas non habebis).Cf. LICENTIO II 2, LICENTIATIO II.