Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IUDICATIO

Gramatyka
  • Formyiudicatio, iudicacio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • iur. rhet.

Pełne hasło

IUDICATIO s. IUDICACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • N.
iur. et rhet. badanie, roztrząsanie sprawy) actus iudicandi, disceptatio.
Additur
principalis ( CALLIM. Rhet. p. 18 ). Occurrit item pl.
Constr. abs. vel sq. gen.
Meton. opłata na rzecz sprawującego sąd urzędnika lub władcy, pecunia magistrutui seu principi iudicio praesidenti solvi solita
KodWp I p. 203 (a. 1243) : dantes i. dux sibi i. advocato ... tertium denarium de qualibet i-e provenientem.
Cf. Th. VII 2,604,42 et IUDICATUM II 2 IUDICATUS I 2.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)