Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IRREGULARITER

Gramatyka
  • Formyirregulariter
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • I. praeter regulam
  • II. inaequaliter, inaequabiliter

Pełne hasło

IRREGULARITER adv.
  • Th.
  • Bl.
  • B.
  • A.
  • L.
  • N.
I. nieprawidłowo, niezgodnie z regułą, z zasadami; praeter regulam
BIEM p. 63,8 : timetur ... obvenire error in Paschali sacro, cum scilicet per sic i-r inscriptum cycli decennovenalis numerum indicaretur lunatio prima paschalis, quae non esset et in quo die non esset.
Praec. tamen gram.
GŁOG. Alex. I fol. L 1 VIa : quedam verba caren tia supinis i-r formant de se participia, vt caleo, caliturus.
Ib. fol. H VIIa : et nota, quod ego facit a se i-r suos obliquos ... item ego, tu, sui i-r declinantur.
Ib. fol. B Vb : irregularis declinatio est, quando genetivus i-r formatur a nominativo, vt Iupiter, Iouis, iter, itineris etc.
Ita saepe in textibus gram. saec. XV.
II. nierównomiernie, niejednostajnie, nierówno; inaequaliter, inaequabiliter
ExPhys fol. t IIIb : motus factus super talem magnitudinem vel est regularis vel irregularis ... si vero moueatur i-r, idem est argumentum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)