- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
- K.
I.
gniewliwy, skłonny do gniewu; iracundus, in iram pronus.
Praec.
phil.
(Gr.
ὀργίλος) de appetitu (
STOB. Aret. fol. g VIa
et passim), corpore (
GŁOG. Phys. fol. A 2b)
, potentia (
STOB. Parv. fol. Η
VIIa)
, vi animae (
MARTIN. OP. Serm.
p. 145
nlb.
), virtutibus (
WŁODK. ScrSel II
p. 235
)
etc. Item
abs. loco subst.
irascibile,,
-is
n.
(Gr.
τὸὀργίλον)
JAC. PAR. RefEccl p. 173 : ratio in homine habet dominium super passiones animae, que consistunt in i-i et concupiscibili.
II.
pobudzający do gniewu i kłótni; qui ad iram vel rixam
excitat
MARTIN. OP. Chr. p. 28 : alearum ludi i-es, repentina damna, item taxillorum inuenta fuerunt.
STOB. Aret. fol. VIb : dolor autem i-is sit cum calefactione, que est eccensio sanguinis circa cor.