Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INTERPRETATIVUS

Gramatyka
  • Formyinterpretativus
  • Etymologiainterpretor
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. act.
  • II. qui coniectura assequi potest

Pełne hasło

INTERPRETATIVUS, -a, -um (interpretor)
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
I. act. interpretujący, tłumaczący, objaśniający, qui explicat, interpretatur aliquid
GŁOG. Don. fol. P IVb : nulla diffinitio quidditativa et essentialis debet esse interpretatio, sed diffinitio descriptiva et accidentalis potest esse i-a.
BYSTRZ. Log. fol. y Ib : oratio est instrumentum virtutis i-e, que est virtus naturalis.
ArPrawn I p. 341 (a. 1565) : qui articulideclaratorii et i-i sunt futuri articulorum in synodo tractandorum.
II. pass. dający się wyinterpretować, domyślny; qui coniectura assequi potest
WŁODK. ScrSel II p. 314 : non potest in hac milicia iudicari superioris intervenisse autoritas penes consensum tacitum sive i-um.
NIC. BŁ. Tract. fol. e VIIb : omnia istą peccatasunt mortalia, quia includunt contemptum Dei, licet non formalem, tamen i-um.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)