Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INTELLECTUS

Gramatyka
  • Formyintellectus, intelectus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • 1. phil. actus vel facultas intellegendi. Praec. phil. rozumienie, poznanie umysłowe; actus cognoscendi, mente comprehendendi. Definitur
    • 2. phil. ratio, mens. Praec. phil. rozum, intelekt, umysłowa władza poznawcza; vis intellegendi, mente cognoscendi; definitur e. g. apud
      • a. part. perf.
        • α. + divinus angelicus, humanus, creatus
        • β. + acquisitus adeptus activus agens coniunctus contemplativus materialis naturalis nudus possibilis passivus possibilis practicus purus reflexus ad sensum ad imaginationem separatus a corpore
      • b. abl.
  • II. significatio, notio. argumentum, tenor

Pełne hasło

INTELLECTUS s. INTELECTUS, -us m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • N.
I.
1. poznanie, (z)rozumienie; actus vel facultas intellegendi. Praec. phil. rozumienie, poznanie umysłowe; actus cognoscendi, mente comprehendendi. Definitur
GŁOG. Anim. fol. X VIb : i-us ... apud philosophos ... quandoque ... nominat operationem anime, vt prima operatio i-us, scilicet simplicium aprehensio, vocatur i-us.
N. locut.
ad intellectum :
GŁOG. ExLog fol. 122b : aliqui syllogismi fiunt ad nomen et aliqui ad i-um; unde ... oracio dicitur fieri ad i-um, quando respondens et opponens ... recipiunt aliquod nomen vel aliquam oracionem secundum eundem i-um, vt id, quod vnus intelligit per nomen, hoc eciam alter.
Id. Porph. fol. h Ia: non vult ... Porphyrius dicere, quod omnes homines essent vnus homo numero, sed ad illum i-um, qui dictus est.
2. rozum, umysł; ratio, mens. Praec. phil. rozum, intelekt, umysłowa władza poznawcza; vis intellegendi, mente cognoscendi; definitur e. g. apud
GŁOG. Anim. fol. X IIIa : i-us... quandoque accipitur pro potentia intelligente ... secundo capitur i-us pro specie intelligibili, qua i-us intelligit.
Ib. fol. B IIIb : i-us est immixtus et immaterialis, et ergo anima est ens intelligibile.
Distinguitur
a. addito adi. (vel part. perf. ), v. gr.
α. divinus ( GŁOG. Anim. fol. a VIa ; BYSTRZ. AnalPost fol. e VIIIa) ;, angelicus, humanus, creatus ( GŁOG. Anim. fol. Y IVb : oportet ... i-um creatum intelligere per species et similitudines rerum; sed i-us angelicus habet species concreatas, per quas intelligit, i-us vero humanus habet species acquisitas a rebus acceptas. Cf. etiam GŁOG. Porph. fol. s VIa ; BYSTRZ. AnalPost fol. e VIIIa ;et saepius).
β. acquisitus ( GOST. Th. fol. c VIIb) , adeptus ( KomPolit p. 186, a. fere 1433 ; GŁOG. Anim. fol. c VIIb ;et passim), activus ( GOST. Th. fol. i Ib) , agens ( VITELO OpM p. 38, MatFil IV p. 27, saec. XIV et passim), coniunctus ( GŁOG. Anim. fol. d IIa) , contemplativus ( GOST. Th. fol. i Ib) , materialis ( GŁOG. Anim. fol. b Ib) , naturalis ( BYSTRZ. AnalPr fol. p Ib) , nudus ( GŁOG. Porph. fol. d Ib) , possibilis ( id. Anim. fol. N VIb ; ib. fol. D IIa ;et saepius), passivus ( ib. fol. X VIIIb) , possibilis (
id. Anal. fol. 6b ; id. Anim. fol. b Ib ; ib. fol. D IIa ;: de i-u posibili, qui est in pura potentia in genere intellectualis nature recte etc.) ita passim),
practicus ( VITELO Persp. p. 128 ; GŁOG. Anim. fol. d Va ;et passim), purus ( id. Porph. fol. d Ib ; BYSTRZ. AnalPost fol. e VIIIa) ;, reflexus ad sensum vel ad imaginationem ( BYSTRZ. Top. fol. o IIIa ; GOST. Th. fol. a IVb) ;, separatus a corpore ( SŁUP. MixEl p. 159 ) , speculativus: ( VITELO Persp. p. 128 ; MatFil IV p. 26, saec. XIV ;et passim),unitus corpori ( SŁUP. MixEl p. 161 ).
b. addito in c. abl. , v. gr. in actu ( GŁOG. Anim. fol. a Vb et b Ia et saepius), habitu ( ib. et saepius), potentia ( ib. fol. a Vb et saepius).
N. inscriptionem libri
De intellectu et intellegibili :
KomPolit p. 186 (a. fere 1433) : quod dicit Alfarabius in libro De i-u et intelligibili.
ArLit IV p. 14 (a. 1490) : magister Iacobus de Gostynyn legit De i-u et inteligibili.
ARect I p. 311 (a. 1491) : tres sexternos De i-u et intelligibili.
Ita saepius in ArLit IV.
II. znaczenie, sens; significatio, notio. Saepius in formula
KodLit p. 5 (a. 1254) : transcripsi litteras ... nil addens vel minuens, quod viciet sensum aut mutet i-um.
Lites I p. 407 (a. 1339) : ea omnia ... transsumpsi nil addendo vel minuendo, quod sensum mutet vel variet i-um.
Similiter passim. Occ. fere i. q. treść; argumentum, tenor
AGZ IV p. 183 (a. 1467) : cognoscant ... presentes et posteri, ad quos presencium dirigetur i-us, quod ... altare ... duximus errigendum.
N. locut.
oratio disputabilis (-ata) ad intellectum:
BYSTRZ. Elench. fol. r IVb : opiniones antiquorum distinguentium orationem in orationem disputabilem ad nomen et in orationem disputabilem ad i-um.
Ib. fol. s IIb : diuidebant orationem in orationem disputatam ad nomen et in orationem disputatam ad i-um.
Ita ib. saepius.
Constr. ad
I—II: a. sq. gen. (subi. vel obi. ). b. sq. de :
WROCŁ. EpitConcl fol. z 11Ia : sapientia est de solo Deo, i-us vero de Deo et creaturis spiritualibus.
c. sq. in c. abl. d. sq. enunt. interrog.
JAC. PAR. Tract. fol. B Va : uexatio dabit eis i-um, quid uiuentes facere debuissent.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)