- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- L.
phil. mogący
przyjąć formę, podlegający uformowaniu; qui formari (formam accipere) potest
BYSTRZ. Log. fol. c IIb : de illis passionibus, que conotant res distinctas a subiectis, vt beatificabile, respectu creature intellectualis et i-e respectu materie; i-e enim quottat formam et que est alia res a materia.
WROCŁ. Epit. fol. m IIa : Philosophus ... considerat de anima in quantum ipsa anima est i-is virtutibus intellectualibus et moralibus.