I.
1.
wyposażony, urządzony; (bene) dispositus,
instructus
KodWp I p. 567 (a. 1267) : villam taliter recipio dotatam sive i-tam.
ArPrawn IV p. 384 (saec. XIV med.med) : domos proprias ... reformare non curantes domos i-tas et hereditates ad utilitatem reductas ... vindicant optinere.
2.
phil.
ukształtowany; formatus, forma praeditus
BYSTRZ. AnalPost fol. m IIa : anima in principio sue creationis est tanquam tabula, in qua nihil depictum est, igitur non est aliqua noticia i-ta.
Id. Log. fol. n VIb: quantum ... idem est quod quantitate i-tum.Ita saepius in textibus phil.
Praec.
α.
theol.
caritate
(de
fide)
WROCŁ. EpitConcl fol. x IIIa : fides potest accipi ... pro habitu haritate i-to, cuiusmodi est habitus fidei in viris iustis et bonis.
NIC. BŁ. Tract. fol. b IIb : lumen ... incensum significat fidem i-tam charitatis fervore.
β.
gram.
compositio verbi
(cf.
supra II 764,42 sqq.)
Gramm. p. 177 (saec. XV) : verbum habens compositionem i-tam, id est inclinationem modo vt alterius, regit genetiuum se habentem per modum vt cuius in racione principij significati (ed. -te) per modum principij per se stantis.
Ib. p. 179 (saec. XV) : verba impersonalia passiue vocis regunt ablatiuum ... mediante preposicione a ... in racione suppositi ex vi compositionis i-te modo vt alio.
II.
poinformowany, świadomy;
conscius
*CodEp I 2, p. 262 (a. 1472) : qui episcopus de his omnibus est i-issimus.