- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- H.
- N.
- K.
cesarski;
imperatorius
1.
dotyczący cesarzy rzymskich w starożytności; qui ad
imperatores Romanos antiquos
spectat.
2.
dotyczący cesarza rzymskiego narodu niemieckiego;
quid ad imperii Romano-Germanici imperatorem spectat, imperatoris est
VAdAnt p. 62,30 : superveniens ... Romam ... magno gaudio omnium i-em attigit honorem.
Ib. p. 36, 7 : seruiminis auctor diu incognitus latuit, donec quidam Uuolpharius i-is minister ... sanctum prodidit furem.
GALL p. 41,4 : mortuo ... Meschone ... Kazimirus cum matre i-i puer paruulus remansit.Ita vulgo.
N. locut. in
litteris publicis
obviam (apostolica et) imperiali (auctoritate) potestate notarius (
Lites I
p. 32, a.
1320
;
Kod
KKr I
p. 194, a.
1332
et vulgo). Abs. loco
subst.
a.
imperialia,,
-um
n.
insygnia cesarskie, strój cesarski;
imperatoris insignia, vestimenta
DŁUG. Hist. I p. 456 (= II p. 224 ed. nov.) : i-a manibus legatorum Sedis Apostolicae capiti Henrici imposita.
Ib. V p. 519 : Fridericus imperator celebritati missae ... in i-bus Paulo papae rem divinam exequenti assistens.
b.
imperiales,,
-um
m.
cesarscy, wojsko cesarskie; imperatoris exercitus
Tom. X p. 201 (a. 1528) : fuisse crudelem stragem et victoriam i-bus favisse.