I. phil. czynić niedoskonałym, utrzymywać w stanie niedoskonałości; imperfectum reddere

GŁOG. Anal. fol. 36a : vivens perficitur calido ... et ... i-itur frigido.

Id. ExLog fol. 127a : scire ... malum per se non est bonum, quia malum i-it, sicut bonum perficit appetitum et intellectum.

II. mus. spowodować dwudzielność (zamiast trójdzielności) nuty; notam musicam bipertitam (pro tripertita) reddere

MONET. fol. E IIb : omnis ... figura musicaimperfectibilis i-i poterit vel a parte ante aut a parte post vel ab vtraque.

Cf. IMPERFECTIO III IMPERFECTUS II 2 c.