Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HUMULATOR

Gramatyka
  • Formyhumulator, humelator, hummulator
  • Etymologia humulus
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • qui humulo (cf. s. v.) colendo operam dat

Pełne hasło

HUMULATOR s. HUMELATOR s. HUMMULATOR, -oris m. (humulus)
człowiek zajmujący się uprawą chmielu; qui humulo (cf. s. v. ) colendo operam dat
KsgHenr p. 93 (a. 1293) : habet ... uilla ... ortum pertinentem ad h-em.
BreslUB p. 67 (a. 1296) : nostri h-es ... non debent emere illos saccos.
KsgKaz p. 3 (a. 1369) : isti sunt, qui debent comparare balistas ... Procopus sartor ... Jeszke h-or.
StPPP II p. 283 (a. 1424) : Johannes ... ortum humularem suum circa Raba ... Nicolao ... h-i ... assignauit tenendum.
DokMp II p. 291 (a. 1439) : planicies, prata seu orti ... iacentes inter nostram piscinam penes ortum nostrum h-um iacentem et piscinulam ... usque ad fossatum.
Ita saepius. Cf. HUMULARIUS.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)