- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- N.
[pl.
HENRIC.
p. 170
:
hunc ... principem animi h-es ... reddidere insignem.
Cf.
Th. VI 3117,83; 3119,8.]
I.
1.
pokora, uległość, uniżoność; animi submissio,
modestia, mansuetudo, obsequium, subiectio.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 585 : h-s «pokora».
Additur
gen. vel adi. , v. gr.
debita (
KodKKr II
p. 434, a.
1418)
, devota (
ArHist V
p. 295, a.
1392— 1412)
, profundissima (
KOMOR.
p. 67
et 132)
, vera (
GALL
p. 155,11).
Locut.
α.
in humilitate cordis (spiritus)
w pokorze ducha, z (wielką) pokorą;
(magna) cum humilitate(
KodMp III
p. 13,
a. 1334
;
STAN. OP .
p. 849
).
β.
humilitati se dare
uderzyć w pokorę;
supplicem se praestare (
KodLit
p. 227, a.
1418).
γ.
cornu humilitatis alicuius exaltare
(de Deo, ex
Vlg.
Ps. 88,25
GALL
p.
150,17).
Occ. uprzejmość, szacunek; comitas, humanitas, reverentia
GALL p. 54,9 : Bolezlauus h-em regis mansueti non respexit.
2.
iur. publiczne
upokorzenie się winowajcy,
najczęściej zabójcy i prośba o
przebaczenie; animi submissio ab eo,
qui malum facinus commisit
(imprimis aliquem interfecit),
veniae impetrandae causa publice facta
APozn I p. 364 (a. 1464) : amicabiles compositores compaciendo h-i dicti Iohannis assurgendo suplicarunt una cum prefato Iohanne Hessnar, ut Lucassibi i. Ioanni de favore ac pietate dimitteret eosdem quadricentos florenos.
StPPP II p. 771 (a. 1470) : debet ipse Gawron facere die dominico proximo h-em alias «pokora» domino preposito.
AGZ XVI p. 130 (a. 1476) : Symko pro eodem termino debet omnes suos consanguineos locare et hic in Sanok suscipere h-em alias «pokorą» sub vadio L-ta marcarum.
Ib. p. 153 (a. 1479) : fideiussores fideiubuerunt ... pro Paschko ... qui interemit hominem domini Nicolai ... solvere quinque marcas ... cum lapide cere et h-e per ipsum Paschko exhybenda alias «pokora».Ib.
p. 354 (a. 1504) : quia ipse tabernator ipsum Stanislaum ... vulneravit ... debebit ... tabernator contra eum cum duobus hominibus h-em exhibere flexis genibus eum petendo, ut sibi culpam dimitteret.Cf. HUMILIATIO II 1 HUMILIS II 2.
II.
małość, błahość, lichość;
vilitas (saec. XV).
III.
utrapienie, ucisk, ciężar;
vexatio, aggravatio, onus
KodMp IV p. 375 (a. 1441) : non dignamur eum civem ciuilis h-is oneribus subiacere.